Jochen, welke ervaring met verandering in je werk of leven blijft jou altijd bij?
Ik denk meteen aan het eerste grote veranderingsproces dat ik als deelnemer meemaakte. Mijn toenmalige werkgever zette een visietraject op en al wie wou, mocht meedenken. Mijn nieuwsgierigheid was geprikkeld en in eerste instantie was ik helemaal mee. Waarom doen we het? Waar staan we voor? Wat vinden we belangrijk? Als zinzoeker zijn dat de vragen die mij energie geven en enthousiast maken. Hier samen met diverse collega’s uit alle diensten kunnen over nadenken en uitwisselen. Fantastisch.
Waarom doen we het? Waar staan we voor? Wat vinden we belangrijk? Als zinzoeker zijn dat de vragen die mij energie geven en enthousiast maken.
Maar gaandeweg raakten ze me kwijt. Raakte ik mijn goesting kwijt. En zelfs mijn geloof in de verandering. Als ik daar nu op terug kijk, herken ik de valkuilen van zo’n groots traject. Om te beginnen de schaal en duur ervan. Heel veel diverse mensen proberen betrekken en dat over een tijdspanne van anderhalf jaar… eigenlijk is het niet verwonderlijk dat ik me persoonlijk maar weinig en steeds minder écht betrokken voelde. Ik miste een helder plan met een duidelijke fasering, regelmatige interne communicatie en terugkoppeling. Ook de afstand tot de dagelijkse praktijk was groot. De veranderingen die stapsgewijs werden doorgevoerd, waren niet zichtbaar of voelbaar in mijn eigen werking. In een grote organisatie is de (praktische) doorvertaling van een nieuwe missie en visie naar deelwerkingen cruciaal om relevantie te zien en beweging te brengen. Drie jaar na de start van het traject en een jaar na de implementatie ervan, voelde het voor mij vooral als een communicatieverhaal richting buitenwereld.
Dit traject, en latere veranderingsprocessen in mijn eigen dienst, hebben me veel geleerd over mezelf. Ik ben iemand die waardig betrokken wil worden, liefst bij fundamentele vragen. Die als deelnemer in een proces leiderschap verwacht van de trekkers ervan, dat ze luisteren maar ook de weg wijzen en het goede voorbeeld geven. Practice what you preach, dat zag ik te weinig naar voor komen. Maar wat ik ook heb geleerd is dat er nog zoveel andere soorten mensen zijn, met andere noden en verwachtingen van een veranderingsproces. Praktische doeners bijvoorbeeld, die gelukkig worden van taken verdelen en actie ondernemen.
Ik ben iemand die waardig betrokken wil worden, liefst bij fundamentele vragen. Maar wat ik ook heb geleerd is dat er nog zoveel andere soorten mensen zijn, met andere noden en verwachtingen van een veranderingsproces.
De sleutel ligt volgens mij in een doordachte aanpak: vertrekken van leidende principes, een duidelijke tijdslijn en aandacht voor alle soorten mensen en wat zij nodig hebben. Dat staat vandaag in mijn werk als procesbegeleider voorop.
Herkenbaar of net niet? Ik wissel graag met je uit: jochen@coasterconsulting.be